«

»

Rechtszaak tegen ‘De Wit” is een politieke afrekening VVD

AD Delft 20 maart 2014

AD Delft 20 maart 2014

Arrondisementssparket Den Haag

Hier is de AANKLACHT van VVD raadslid Lea van der Hoek te lezen.

Pleitnota Jan Peter de Wit , geboren op 6 januari 1960

Inzake Openbaar Ministerie schending geheimhouding

Parketnr 09/655437-12

Zitting 19 maart 2014

Edelachtbare rechters,

Waar het gaat om de feiten wordt verwezen naar de tweede dagvaarding van 15 februari 2014

Inleiding

Uit recente navraag blijkt dat toenmalig VVD raadslid Lea van der Hoek uit eigen beweging aangifte is gaan doen tegen mij. Er is geen besluit zoals voorgeschreven in artikel 21 van De Verordening op de raadscommissies 2008 (Bijlage 20) genomen door of de voorzitter van de raad, dan wel het orgaan dat geheimhouding heeft opgelegd e-mail wisseling huidige Delftse griffier L. Ransdorp (Bijlage 1).

 

Ik verzoek u daarom de aangifte als niet ontvankelijk te verklaren daar mevrouw van der Hoek doet voorkomen of zij namens de commissie Bestuur, Leefbaarheid en Duurzaamheid (BLD) handelt. Ook het feit dat mevrouw Fabbricotti haar als plaatsvervangend hulp griffier bijstond moest deze indruk versterken. Het was een valselijke representatie, en niet conform de regels uit de verordening om je voor iets uit te geven, zonder dat je daartoe het mandaat hebt gekregen van de meerderheid van de commissie BLD.

 

Ook is het briefgeheim geschonden in de e-mail conversatie tussen mij en hulpgriffier Fabbricotti omdat zonder mijn medeweten, of toestemming, bij de bewijsstukken zijn gevoegd. Deze mailwisseling ging over een heel ander onderwerp namelijk de rioleringsdienst naar Hof van Delftpark.  Ik ben uitgelokt om feiten te vermelden (over geheel ander onderwerp) met de opzet deze tegen mij te gebruiken in een rechtszaak. Hulpgriffier Marië Fabbricotti heeft misbruik van mijn vertrouwen in haar als ‘onafhankelijk en onpartijdig’ griffiemedewerker geschaad zonder er voor- en nadien iets over te zeggen tegen mij. Het is wederrechtelijk gekregen bewijsmateriaal. Ik verzoek deze mailwisseling ook als niet ontvankelijk te verklaren. Opvallend detail is dat voormalig Delfts hulpgriffier Marië Fabbricotti nu politiek actief is als kandidaat raadslid is voor D66 op de kieslijst van Den Haag.

Dubieuze handelswijze Openbaar Ministerie bij dagvaarding

Het is mijns inziens geen toeval dat ik vandaag 19 maart 2014 op de dag van de gemeenteraadsverkiezingen moet terechtstaan. Op de dag van het feest der democratie terechtstaan, is een schande voor desbetreffende kandidaat. Daar ik nummer vier op de kieslijst van Onafhankelijk sta, is de rechtszaak een beschadiging van mijn reputatie en daarmee bemoeilijkt het OM doelbewust mijn herverkiezing. Temeer daar ik bij een eerdere dagvaarding op 21 maart voor de (minder zware) Politierechter moest verschijnen.

 

Ik heb het sterke vermoeden dat de aangifte tegen mij uit de archiefkast van 2012 is gehaald omdat er in november 2013 aangifte tegen Delfts SP raadslid Bongers is gedaan wegens lekken over de Sebastiaansbrug. Deze zaak moest wel snel doorgang vinden. Omdat anders de dhr. Bongers zich had kunnen verweren door te zeggen dat twee eerdere aangiften in Delft geseponeerd zouden zijn.

 

Die andere aangifte dateerde uit lekken van Groenlinks fractievoorzitter Fleur Norbruis in de commissie SVR op 11 november 2010 (Bijlage 2). Fleur Norbruis is lid van de coalitie in Delft en naar ik hoorde is deze aangifte geseponeerd. Dus als je tot de coalitie behoord, behandelt het OM je met fluwelen handschoenen. Een oppositie raadslid wordt na 18 maanden ineens vervroegd op de dag van de gemeenteraadsverkiezingen gedaagd voor de Meervoudige Strafkamer.

 

En dat ook nog op knullige wijze, door eerst zijn dagvaarding voor de Politierechter in te trekken zonder opgaaf van reden. Ik kon toen redelijkerwijs verwachten dat de aanklacht was ingetrokken. Maar van een journalist van de Telegraaf hoorde ik één dag later dat het OM had gezegd dat de aanklacht doorgang zou vinden bij deze Meervoudige Stafkamer. Ergo de pers hoort het eerder dan ik. En dat is geen ‘fair play’. Slecht nieuws over een politicus laten uitlekken. Die daarna gelijk weer onder een vragenvuur van de media ligt, zonder dagvaarding te hebben ontvangen.

 

Gezien het bovenstaande stel ik dat er een directe relatie is tussen de dagvaarding van mij (aangifte 18 juli 2012) na achttien maanden en het dagvaarden van dhr Bongers. Dat blijkt zeker uit het feit dat de advocaat van dhr Bongers direct al de stukken van mijn rechtszaak van het OM kreeg opgestuurd. Toen het OM door de advocaat van de heer Bongers op deze omissie werd gewezen werd later de juiste dagvaarding aan dhr Bongers overhandigd.

 

In die eerdere stukken aan dhr. Bongers zaten al de relevante rechtsstukken van het OM. En dus ook mijn strafblad. Het is een doelbewuste mega inbreuk op mijn privacy om mijn strafblad ter kennis te brengen van een Delfts raadslid van een concurrerende politieke partij. Dat is een poging om mij politiek te elimineren vlak voor de gemeenteraadsverkiezingen. Ik kan dan ook niet anders dan concluderen dat het OM deze twee zaken op aangeven van VVD burgemeester Bas Verkerk aan elkaar heeft geknoopt als finale politieke afrekening.

 

Ze zijn blijkbaar op dezelfde stapel gelegd door de Officier van Justitie. VVD burgemeester Verkerk heeft door toedoen van Leefbaar Delft in 2012 een integriteitsonderzoek moeten ondergaan. Hij heeft vorig jaar aan Leefbaar Delft fractievoorzitter (toenmalig) een schadevergoeding van €320.000 door de gemeenteraad laten betalen. Burgemeester Verkerk heeft zijn integriteit afgekocht met een zak gemeenschapsgeld.

 

De aangifte tegen mij is een politieke afrekening uit wraak van mijn prominente rol in deze ‘Gondelaffaire’ contra de Delftse VVD. Het doel van de aangifte van VVD raadslid Van der Hoek is mij politiek te beschadigen tijdens de gemeenteraadsverkiezingen op 19 maart 2014. Het is een politieke afrekening uit de harde kern van de VVD fractie waarvan ook Lea van der Hoek deel van uitmaakte.

Lea van der Hoek heeft haar nevenfunctie als voorzitter van de commissie Bestuur Leefbaarheid en Duurzaamheid misbruikt voor deze persoonlijke hetze tegen mij. Daar ik geen advocaat kan betalen, kost het mij ook veel tijd, die ik beter aan de campagne van Onafhankelijk Delft had kunnen besteden. Haar opzet kan daarmee als geslaagd worden betiteld.

De feitelijkheden geplaatst in de politiek context

Ik heb geen enkel geheim gelekt. Ik heb de geheimhouding niet geschonden. Alles hetgeen ik heb opgeschreven in de webcolumn van 13 juni heb maakte al deel uit van het openbare domein. Iets wat openbaar is, kan daarna niet als geheim bestempeld worden of blijven.

 

Het enige is dat een satirische bedoelde column met mijn mening over de besloten commissie vergadering heb laten publiceren op de website van de politieke vereniging Leefbaar Delft. Ik heb geen geheime feiten naar buiten gebracht. Ik ben geheel niet schuldig aan hetgeen mij ter laste is gebracht. De politieke vereniging Leefbaar Delft is 100% verantwoordelijk voor de inhoud van de website.

 

Het Delftse college geeft in de brief van 13 februari aan de gemeenteraad zelf aan bij een ‘lek’ zaak omtrent de St Sebastiaansbrug dat “door publicaties in de media inmiddels als publiek feit en daarmee niet geheim.” Dus het Delftse college vindt (als het in hun voordeel is) dat  uitgelekte geheime informatie, die openbaar is geworden, niet meer geheim is. (Bijlage 3)

 

Het is niet waar hetgeen VVD raadslid Lea van der Hoek in het Proces Verbaal zegt dat iedereen aan het eind van de vergadering het eens was met de geheimhouding. De besloten vergadering liep uit hetgeen blijkt uit het feit dat de opvolgende overlegvergadering in plaats van 20:15 uur om 20:25 begon. Zie besluitenlijst 12 juni 2012 SVR. (Bijlage 4)

 

Ik stak aan het eind van de besloten vergadering mijn hand op met als doel om aan te geven dat ik het niet eens was met de beslotenheid. Echter BLD voorzitter Lea van der Hoek had zo’n haast, dat ze mijn signaal negeerde en de vergadering sloot. Ik kreeg de kans niet om te protesteren tegen de geheimhouding. Dat is niet conform het stroomschema van besloten vergaderingen.

 

Door vooringenomen gedrag van BLD voorzitter vd Hoek is derhalve niet daadwerkelijk gestemd over de geheimhouding. En er is mij geen kans geboden om te bezien wat wel of niet als geheim moet worden bestempeld. De commissie heeft derhalve niet ingestemd met de bekrachtiging van het gezegde tijdens de vergadering. In feite is alles hetgeen gezegd is openbaar. Er was geen document uitgedeeld. Dus de geheimhouding van het Deloitte Forensic & Dispute Services rapport van 30 maart 2012 inzake onderzoek bij Avalex inzake (informatieverstrekking over) Resultaat 2010 (Bijlage 5) is ook niet expliciet bekrachtigd. Daar de commissie de geheimhouding op het rapport niet bekrachtigd heeft, is het daarmee automatisch openbaar geworden.

 

Op 10 mei 2012 kon een ieder het Deloitte rapport inzake onderzoek bij Avalex inzake (informatieverstrekking over) resultaat 2010 op de website van Het Krantje downloaden (Bijlage 6). Dat rapport was door het Dagelijks Bestuur (DB) van Avalex als geheim bestempeld.  De bespreking in de commissie BLD van 12 juni ging over dat Deloitte rapport. De Delftse DB voorzitter Raimond de Prez en Delfts lid Lucas Vokurka hebben ondanks het uitlekken in de media, bovengenoemd rapport verder als geheim blijven beschouwen.

 

Dat deden ze op grond van brief de raad van 23 mei 2012 1 de grote persoonlijke belangen van betrokkenen, 2 de gevoeligheid van de informatie betreffende Avalex in het rapport en 3 de afspraken die gemaakt zijn tussen geïnterviewde personen en Deloitte FDS.

 

Maar die argumenten kunnen geen stand houden daar het rapport immers sinds 10 mei op internet staat en daarmee tot het openbaar domein behoord.

 

Ik heb dat Deloitte FDS rapport dan ook gedownload via de website van Het Krantje. Ik heb het rapport niet via de gemeente Delft verkregen. Ik sta dan ook niet onder de opgelegde geheimhouding van de gemeenteraad. Ik heb het rapport niet uit hoofde van mijn ambt als raadslid verkregen. Ik heb het thuis gewoon gedownload en uitgeprint.

 

Derhalve stel ik dat ik niet de geheimhouding kan schenden uit al hetgeen in het Deloitte FDS rapport van 30 maart 2012 staat. Sterker nog, op het rapport is op geen enkele bladzijde aangegeven dat het geheim is. Zelfs niet op het voorblad. Ik sta dus volledig in mijn recht als oppositie raadslid wiens taak het is het college te controleren, om letterlijk uit het openbaar gepubliceerde rapport te citeren.

 

De satirische column over de besloten vergadering met titel “Een grote aanfluiting” was mijns inziens geen lekken. Ik heb geen enkel geheim feit naar buiten gebracht. Ik heb er de draak mee gestoken.

 

Ook het feit dat in Delft en Rijswijk het Deloitte FDS rapport in volledige beslotenheid en geheimhouding is besproken, terwijl in andere gemeente wel in het openbare vergaderingen is behandeld. Dat is politieke willekeur. Iets is geheim of niet. Niet afhankelijk van de plaats. Dan had in elke bij Avalex aangesloten gemeente hetzelfde beleid moet gelden.

 

Het is in de ene gemeente geheel geheim maar in de andere gemeente niet. In Delft heeft de Delftse DB voorzitter De Prez (PvdA) door besloten vergaderingen te beleggen, de Avalex affaire zolang mogelijk in de doofpot willen houden.

 

In Wassenaar werd in de openbare raadsvergadering van 29 mei 2012 wel over het Deloitte rapport gesproken, Zie de vraagstelling interpellatiedebat van de Groenlinks en PvdA fractie. (Bijlage 7). En dit interpellatie debat is in de openbare raadsvergadering van 29 mei 2012 aan de orde geweest.

 

In de brief van 24 mei, aan mij,  van burgemeester Verkerk staat op bladzijde 2/4 laatste alinea dat het DB van Avalex het aan individuele leden van het DB overlaat op welke wijze zij hun gemeenteraden wilden informeren. In relatie tot de geheimhouding. (Bijlage 8)

 

In Wassenaar, Leidschendam Voorburg en Pijnacker Nootdor is wel in openbare raadsvergaderingen over het uitgelekte geheime Deloitte FDS rapport gedebatteerd.

 

Een document is geheim of openbaar. Dat hoort in alle zes gemeenten van het Avalex hetzelfde te zijn. Het feit dat het in Delft geheel geheim was, was om DB voorzitter De Prez in zijn eigen stad in bescherming te nemen. Het had niets meer te maken met schenden van privacy van personen of toezeggingen aan personen die aan het Deloitte rapport hadden meegewerkt (Bijlage 9). Immers hun namen waren over heel de wereld, van Peking tot Kaapstad, op internet beschikbaar.

 

De DB Avalex bestuursleden hadden, als deze die schending zo onaanvaardbaar vonden, zelf hun portefeuille ter beschikking moeten stellen en collectief aftreden. Integendeel ze staken hun kop in het zand (bekrachtigen geheimhouding) en verweten de boodschappers van schending van de geheimhouding.

 

Ze deden aangifte tegen lekken Deloitte FDS rapport. Terwijl DB penningmeester Marc van Dijk in de raadsvergadering van Wassenaar zegt dat er maar zes hardcopy’s zijn versterkt aan het DB. In 2012 heeft het OM verklaard deze aangifte te seponeren wegens gebrek aan bewijs. Wrang want het is zeer aannemelijk dat de dader zeer waarschijnlijk zat in deze kring van de zes toenmalige Avalex DB leden. Plaatselijk allemaal wethouder van diverse partijen.

Er zat mogelijk een groter landelijk politiek belang achter om de PvdA te beschadigen met DB voorzitter De Prez. Uiteindelijk moet ik, die toen lid uitmaakte van de éénmansfractie Leefbaar Delft, terecht staan voor het vermeende lekken van futiliteiten. Ik ben slachtoffer van de gevestigde orde om altijd te proberen een zondebok aan te wijzen. Liefst een vrij weerloos slachtoffer. “Barbertje DE Wit moet hangen”.

 

Nu de specifieke aanklachten

 

1 De sfeerbeschrijving gelekt.

 

Ik hoor vaak ministers zeggen dat er zeer constructief gesproken is in de (geheime besloten) Ministerraad. En ook dat ze besproken hebben dat ze allen het volste vertrouwen hebben dat minister, die of die (bv Plassterk), het debat zal overleven. Zaken die allemaal in de geheime Ministerraad zijn besproken. Als ik had geschreven dat ik het volste vertrouwen in wethouder De Prez had, dan had niemand er moeite mee gehad. De sfeer is een indirect gegeven. Elke webcolumn lezer weet dat dit mijn ingekleurde indruk is en niet persé waar hoeft te zijn. Elke leze bemerkt dat zaken dermate zijn aangedikt dat het een vorm van cynische satire is. Dat valt ook te herleiden aan de webcolumn titel “Bespreking Avalex rapport was één grote aanfluiting”.

 

Door het afhaken van de lokale media ben je als oppositie raadslid tegenwoordig meer journalist dan raadslid. Ik schreef dan ook voortdurend columns op de website van de politieke vereniging Leefbaar Delft Bijlage 10,11 en 12). De geheime sfeer benoeming valt in dat licht te zien als een poging van het dagelijks bestuur die valt onder het volledig de mondsnoeren van de oppositie. Ik beroep mij hierbij op het EVRM artikel 10 Vrijheid van meningsuiting voor wat betreft het doorbreken in mijn journalistieke rol van het  “Chilling Effect”.

 

Het dagelijks bestuur van Avalex heeft door de geheimhouding op het Deloitte FDS rapport getracht het openbare debat volledig te bevriezen. Er is natuurlijk geen enkel debat mogelijk indien op elke vraag de desbetreffende wethouder zegt “daar geef ik geen antwoord op, want dat is geheim”. Het was in het algemeen openbaar belang om het debat te kunnen voortzetten om als kritisch raadslid gebruik te maken van mijn tweede recht uit de EVRM. Namelijk “to shock, offend en disturb”.

 

Het Deloitte rapport was 10 mei op het internet gepubliceerd. Als de wethouder dan na alle publicaties in de media, één maand later op 12 juni, dan nog steeds vasthoudt aan de geheimhouding, dan zag ik het als mijn taak om mijn satirisch licht te laten schijnen over de besloten vergadering. Met als doel de druk op zijn doofpotketel te handhaven.  Door mijn indruk weer te geven heb ik Avalex dagelijks bestuurder De Prez (PvdA) dermate onder politieke druk gehouden dat hij later heeft moeten aftreden als voorzitter van Avalex.

 

Ik stond in mijn EVRM artikel 10 recht “to shock, offend en disturb”. als raadslid om de wethouder met het op internet gepubliceerde Deloitte FDS rapport te blijven confronteren en uitdagen met vernoemde openbare feiten, ondanks de besloten behandeling. Ik vind dat ik als raadslid daarin verder mag gaan als ik iets onrechtvaardigst van het bestuur aan de kaak wil stellen. Uiteindelijk is er bij Avalex 28 miljoen euro verdampt door misstanden zonder dat het dagelijks bestuur het ook maar in de gaten had. Delft moet daar voor eenderde voor opdraaien en dat is minimaal 6,8 miljoen. En dat is allemaal gemeenschapsgeld. Het is mijn keuze om dat via webcolumns te doen die veelal ook door de media opgepikt worden.

 

Ik vond, dat ik als raadslid mij niet moet laten weerhouden indien de meerderheid van het bestuur misbruik maakt van hun bestuursmacht, om ‘grote bestuurlijke mislukkingen’ onder het tapijt te willen vegen. Ook gezien mijn journalistieke rol is het direct publiceren of weergeven van onderhavige zaken een ‘must’.

 

Ondanks dat, heb ik, toen ik 18 juli 2012 gebeld werd door Lea van der Hoek dat ze net aangifte tegen mij had gedaan op het politiebureau, de webcolumn op de site verwijderd. De column speelde op dat moment al geen rol meer en was al “oud nieuws”. Tot het moment van mijn ontvangt van de dagvaarding was de webcolumn niet meer op de website van de politieke vereniging Leefbaar Delft beschikbaar. Ik ging er van uit dat daarmee de aangifte van de baan was. De vermeende geheimhouding of inbreuk op de privacy was daarmee van de baan. Ik heb daarmee direct mijn goede wil getoond en was voor rede vatbaar daar 18 juli de webcolumn al door vele andere was opgevolgd.

 

Echter door deze rechtszaak is deze gehele oude Avalex zaak weer in de media belangstelling gekomen. De rechtszaak heeft helaas een volledig averechts effect op de vermeende schending van de privacy van onderhavige personen.

 

Alinea 2 wordt de naam van de accountant, Arthur de Groot van Deloitte, genoemd

 

Lekken van de naam van de accountant Arthur de Groot van Deloitte heb ik niet gedaan. Op de openbaar op het RaadsInformatieSysteem RIS gepubliceerde agenda van de commissie BLD van 12 juni 2012 staat bovenaan bij Let op: dat er in het besloten deel een toelichting zal zijn met de forensisch accountant (Deloitte) op het Avalex- onderzoek (Bijlage 13). Daar het op internet gepubliceerde Deloitte FDS rapport aan het eind (blz 124/125) bij hoofdstuk 10 Slotopmerkingen door A.H.M. de Groot is ondertekend, valt direct in combinatie met het door de gemeente gepubliceerde op te maken, dat A. de Groot aanwezig was.

 

Ik heb de privacy van de heer de Groot aangaande zijn werk als forensisch onderzoeker in deze Avalex affaire geheel niet geschaad. Zelfs op de website van Avalex staat in de notulen van het Dagelijks Bestuur Avalex van 21 november 2011 (Bijlage 14) twee maal de naam van A. de Groot van Deloitte Forensic & Dispute Services (FDS) vermeld aangaande  het uit uitvoeren van het forensisch onderzoek bij Avalex. Ook de Avalex DB notulen van 18 april (Bijlage 15) staat op internet met uitgebreide weergaves hetgeen dhr. A. de Groot werkzaamheden bij het FDS onderzoek bij Avalex.

De naam A. De Groot is door Avalex  actief en opzettelijk gepubliceerd en gekoppeld aan het Avalex Deloitte FDS onderzoek. De naam van A. de Groot was dus een openbaar gegeven. Dat ik deze openbare gegevens gebruikt heb in mijn webcolumn, is daarmee geen inbreuk op zijn persoonlijke privacy. Ik heb ook geen enkel signaal van de heer de Groot of FDS ontvangen, waarin hij bezwaar had tegen de vermelding van zijn naam in mijn webcolumn.

 

 

Alinea 3 wordt voorgenoemde A. de Groot geciteerd.

Nergens staan bewijzen vermeld of vernoemd dat dit citaten zijn die daadwerkelijk door A. de Groot is uitgesproken. Geen enkel bewijs wordt daartoe geleverd. Het geschreven geeft in algemene zin mijn mening weer over accountants. Het is dermate neerbuigend ten opzichte van de functie van accountants in het algemeen dat de lezer direct zal begrijpen dat dit mijn satirische mening is.

Dat accountant de Groot alle vragen omzeilde en niet op antwoordde, berust niet op het werkelijk gebeurde. Het is een door mij verzonnen overdrijving die past in het beeld dat ik wou oproepen over de sfeer. Ik heb het doelbewust overdreven in het kader van EVRM artikel 10 het recht “to shock, offend en disturb”. Ik wilde als raadslid, de wethouder met het op internet gepubliceerde Deloitte FDS rapport blijven confronteren en uitdagen met vernoemde openbare feiten, ondanks de besloten behandeling. Ik vind dat ik als raadslid daarin verder mag gaan als ik iets onrechtvaardigst van het bestuur aan de kaak wil stellen dan een burger.

 

Het was op dat moment in dienst van het openbaar belang en debat om te openbaren dat de besloten behandeling één grote aanfluiting was omdat ik geen antwoord op alle voordien gestelde vragen kreeg. Of dat er gezegd werd door de accountant dat hij het niet wist. Temeer daar ik deze vragen 11 juni, een dag van te voren, aan de griffier van BLD had gemaild (Bijlage 12). Dan had A. de Groot dat beter kunnen voorbereiden. Maar het doel van de beslotenheid was blijkbaar geen verduidelijking, maar een afdekking. Vorig jaar heb ik gesproken met Raimond de Prez op een bijeenkomst in de bibliotheek over deze aangifte en besloten vergadering. De Prez zei tegen mij, dat hij ook zeer verbaasd was dat accountant A. de Groot niets losliet, en de beslotenheid nergens voor nodig was geweest gezien het besprokene.

 

Alinea 3 bevat geen geheimen maar een satirische mening over het werk van accountants in het algemeen. En de naam Arthur de Groot is via de Avalex website onlosmakelijk gekoppeld aan het Deloitte FDS onderzoek bij Avalex.

Alinea 4 Naam Pieter van Nieuwenhuizen medewerker van Avalex genoemd.

 

Zijn naam en zijn betrokkenheid staan in het Deloitte FDS rapport op internet. Zijn naam en functie maken deel uit van het openbaar domein. Dat ik zijn naam en functie expliciet heb genoemd is omdat hij eerst meewerkte aan het onderzoek maar het geweigerd heeft te ondertekenen. Dat staat in het Deloitte FDS onderzoek. Ook staat vermeld dat hij op non actief is gezet.

 

Op 26 april was er een stuk op de internet pagina van Binnenlands Bestuur gezet waarin Avalex DB voorzitter De Prez de directie leden van Avalex verantwoordelijk stelde voor de financiële puinhoop bij Avalex (Bijlage 16).  Dat was de financieel controller P. van Nieuwenhuizen en directeur Peter Floor.

De Prez heeft toen wederrechtelijk de informatie uit zijn zelf geheim verklaarde Deloitte FDS gebruikt, om de Avalex directie publiekelijk de schuld gegeven. Ook heeft De Prez misbruik van zijn positie gemaakt om lagere ambtenaren, die zich niet kunnen verweren, publiekelijk te beschuldigen. Als Avalex ambtenaren fouten maken is De Prez de eindverantwoordelijke. Het aanvallen van Avalex directieleden is door De Prez gestart. Als ik daar vragen over stel en er over publiceer, is dat onderdeel van het openbare publieke debat. Immers ik kom op voor de positie van de directieleden die op schandalige wijze door het DB zijn behandeld.

 

Opvallend is ook dat De Prez in hetzelfde Binnenlands Bestuur artikel ook zegt dat huisaccountant Deloitte fouten heeft gemaakt in 2009 met goedkeuren van de jaarrekening 2009. Als je dan een extern onderzoek wilt laten verrichten is het in strijd met de Delftse gedragscode om hetzelfde Bedrijf Deloitte FDS een onderzoek te laten doen. Dat is geen extern maar een intern onderzoek.

Het is totaal niet in het belang van Deloitte FDS om hun eigen Deloitte accountant verantwoordelijk stellen voor financiële misstanden bij Avalex. Dat is een politieke reden voor het Avalex DB om het Deloitte FDS rapport als geheim te bestempelen.

 

De reden dat ik de naam Nieuwenhuizen heb vermeld is omdat hij al sinds maart 2011 op non actief stond. Dat betekend dat het DB al veel eerder op de hoogte was van de financiële puinhoop.

 

DB voorzitter Raimond de Prez (PvdA) heeft willens en wetens de hoofd directieleden Peter Floor en financieel controller Peter van Nieuwenhuizen in het publieke debat getrokken. Als ik één maand later daar op reageer, wordt mij schending van hun persoonlijke privacy verweten. Dat is naast infaam en abject ook schijnheilig en met twee maten meten.

 

DB voorzitter Raimond de Prez (PvdA) had moeten aftreden toen bleek dat het Deloitte FDS  Avalex rapport op internet was uitgelekt. Hij was de eindverantwoordelijke. De Prez heeft het vertrouwen van vierentwintig medewerkers met hun Avalex functie beschaamd. Hij is politiek de eindverantwoordelijk voor deze schending van afspraken. Hij had direct zijn functie beschikbaar moeten stellen toen bleek dat het FDS onderzoek op internet was uitgelekt

 

Dat heeft hij niet gedaan. Hij heeft gekozen voor de tegenaanval. Hij heeft Van Nieuwenhuizen en Floor in de gemeenteraad en in de media de schuld gegeven. Door de gemeenteraadsleden onder geheimhouding te stellen heeft hij het tegengeluid uitgeschakeld. DE Prez is een machtswellusteling die over de lijken van zijn ondergeschikte ambtenaren gaat.

 

Ik heb getracht met de webcolumn duidelijkheid te brengen over de rol van Van Nieuwenhuizen, om daarmee op te komen voor de belangen van deze weerloze Avalex financieel hoofd concern controller. Als raadslid is het mijn taak om het dagelijks bestuur te controleren. Als het dagelijks bestuur de betrokken ambtenaren in de media de schuld gaat geven, is het onvermijdelijk dat ik daar op reageer. Dat vanaf dat moment de namen en functies openbaar zijn, is niet mijn schuld, maar van DB bestuurder De Prez.

 

5 De Groot wordt bij de betreffende vergadering geciteerd

 

De info die De Groot gaf was onderdeel van het Deloitte FDS rapport (blz 40/41) en daarmee openbaar. Dat dhr De Groot het SAP business All-in Waste &Recycling project trok stond tendertijd al lang sinds 14 januari 2010 op internet (Bijlage 17). Dit was een openbaar gegeven en daarmee daarna niet als geheim te bestempelen.

 

Nergens wordt door het OM aannemelijk gemaakt dat er gezegd is door A. De Groot dat “de mensen die het moesten gebruiken, waren te dom” dat vermeende citaat heb ik verzonnen om te overdrijven en te shockeren. Het is een fantasie citaat van mij. Ik neem aan dat mijn fantasieën niet strafbaar zijn.

 

Alinea 6 De Groot wordt letterlijk gequote.

 

Nergens staan bewijzen vermeld of vernoemd dat dit citaat daadwerkelijk door A. de Groot is uitgesproken. Geen enkel bewijs wordt daartoe geleverd. Dat kan ook niet want dit is ook een door mij verzonnen citaat. Dit citaat is letterlijk niet gezegd door de heer De Groot. Het is een uit mijn fantasie ontsponnen citaat om daarmee mee aan te tonen dat dhr De Groot meer een uitleg gaf over de werkwijze en de betekenis van het forensisch onderzoek dan daadwerkelijk op het onderzoek of vragen in te gaan. Ik had ook kunnen schrijven “Wie alsmaar naar het Oosten loopt, komt uiteindelijk in het Westen uit”. Het is een volkswijsheid die algemeen geldend is en zeker geen geheim omdat het onderdeel uitmaakt van het openbare domein.

 

Alinea 7 wordt de vraag gesteld of er al aangifte was gedaan ter zake fraude tegen de heer De Prez.

 

Dat is een onjuiste weergave van die alinea in mijn webcolumn. Het slaat nergens op en is derhalve onzorgvuldig en tendentieus om in de aangifte grove fouten te maken ondanks de mentale ondersteuning van hulpgriffier Marië Fabbricotti. In mijn webcolumn staat “of er al aangifte wegens fraude tegen de directie was gedaan”. Dus deze aanklacht moet als niet ontvankelijk worden verklaard. Het is een bewijs van de vooringenomenheid van Lea van der Hoek om mij als Zwarte Piet af te schilderen.

 

Maar dan nog, op 12 juni was in de media allang bekend dat Peter Floor op non actief was gesteld en ziek thuis zat. En dat het Deloitte FDS onderzoek zou worden afgewacht voor verdere stappen. In die tijd roerde Avalex directeur Peter Floor zich op twitter. https://twitter.com/peterfloor

 

Ik zag dat Floor zich op 26 april 2012 voor De Prez dreigend had geuit op twitter met de tweet “Financiële chaos bij Avalex? (Bijlage 18) De werkelijkheid komt nog wel op tafel.” En ook “Persbericht gemeente Delft over Avalex. Hoezo verrast? Resultaten 2010 en 2011 is bewuste keuze DB Avalex. Zomer 2011. Met hyperlink” Die hyperlink werkt niet meer bij de gemeente.

 

Kortom Avalex directeur Peter Floor zegt met twee twittertjes dat het DB van Avalex liegt. Een mega aanval op de positie en verdediging van DB voorzitter De Prez.

 

Daar in de media staat dat een forensisch accountantsonderzoek zal plaatsvinden is dat een aanduiding dat er mogelijk fraude is gepleegd. Voor de gemiddelde Nederlander is forensisch nu eenmaal gekoppeld aan misdaad. Maar ook in Het Krantje van 16 mei 2012 is een duidelijke link hierna gelegd met het artikel: “Affaire Avalex ruikt naar fraude en malversaties!” (Bijlage 19).

 

Ik vind op basis van EVRM artikel 10 dat ik mag vermelden dat als De Prez niet wil zeggen of er al aangifte wegens fraude tegen de directie was gedaan als noodzakelijk gezien de openbare Twitter beschuldigingen tussen De Prez en Floor en de brisante publicaties in Het Krantje. Het was openbaar al uit de hand aan het lopen en ik vind dat dermate zware beschuldigingen niet in beslotenheid afgehandeld kunnen worden in het  belang van en openbaar debat over zaken die al onderdeel uitmaken van het openbare domein.

 

Daarmee is geen geheim gelekt. In feite weet de lezer niets meer door dit te lezen. Alleen dat De Prez niets wil zeggen. Maar dat had De Prez net zo goed in het openbaar kunnen zeggen. Het is buitenproportioneel om de mededeling van de wethouder dat hij niets wil zeggen als geheim te verklaren.

Dat is wederom een bewijs van De Prez’s poging om de Avalex affaire in de doofpot te stoppen en voor eeuwig in te vriezen. Enkel om zijn eigen politieke hachje te redden. Dat er miljoenen overheidsgeld verspild waren, was ondergeschikt aan De Prez’s eigenbelang. De Prez staat nu nummer 2 op de kieslijst van de PvdA in Delft voor de gemeenteraadsverkiezingen. Hij is geslaagd in zijn opzet als de Delftse PvdA meer dan één zetel haalt. Maar dat horen wij vanavond.

 

Ik ben onschuldig. Ik verzoek om vrijspraak aan alles hetgeen mij ten laste is gelegd

 

 

Jan Peter de Wit

Raadslid Onafhankelijk Delft

Voorheen op 12 juni 2012 fractievoorzitter van Leefbaar Delft

 

 

Bijlagen: Diverse publieke Avalex stukken