«

»

Veiligheid / seksuele straatintimidatie

Sylvia Grobben

Sylvia Grobben

Onafhankelijk Delft wil dat iedereen zich veilig voelt in Delft. Enge plekken moeten verdwijnen en mensen moeten ‘s-avonds veilig over straat kunnen lopen.

De politie moet criminelen pakken en niet hun bonnenboekje met pietluttige overtredingen vullen. Veiligheid is belangrijk, als je je niet veilig voelt dan is je basis weg.

Als je op straat loopt en je voelt je niet veilig heb je angst, angst is een gevoel van onbehagen, dreiging en gevaar.

In het Burgerlijk Wetboek wordt verstaan onder seksuele intimidatie: enige vorm van verbaal, non-verbaal of fysiek gedrag met een seksuele ondertoon die de waardigheid aantast, vaak in een bedreigende, vijandige, beledigende vernederende of kwetsende situatie.    

In deze column wil ik het specifiek hebben over de seksuele straatintimidatie van vrouwen. Tenslotte ben ik een vrouw en ik schrijf het liefst vanuit mijn eigen gezichtspunt. Maar er zijn meer groepen die onder deze terreur lijden, homoseksuelen en transgenders om als voorbeeld te noemen en er zijn ook gevallen van seksuele intimidatie voor mannen door vrouwen bekend.

straat_intimidatieVoor vrouwen is seksuele straatintimidatie een van de meest angstaanjagende gebeurtenissen. Het roept direct een gevoel van onveiligheid op. Gedrag zoals staren, fluiten, sissen en roepen leidt direct tot irritatie en onveiligheidsgevoelens.

Het is beslist niet onschuldig, vermakelijk of onderdeel van de normale omgangsvormen. Vaak komt het voor in het eigen winkelcentrum, in de eigen wijk. Niet in de binnenstad waar altijd mensen lopen en op elke hoek een restaurant of avondwinkel te vinden is. Nee, het gebeurt op slecht verlichte stille plekken, waar geen horeca is en weinig mensen lopen.

Vaak durven vrouwen in de avond niet eens meer naar bepaalde plekken te gaan of door een bepaalde wijk te fietsen. Uit onderzoek is gebleken dat vrouwen vaker intimidatie mee maken van mannen van wie ze inschatten dat ze een andere etnische afkomst hebben dan zijzelf.

Het is toch te gek voor woorden dat veel vrouwen hun gedrag aanpassen om seksuele straatintimidatie te voorkomen, geen oogcontact durven maken , hun kleding aanpassen, bepaalde stille donkere plekken vermijden, in het midden van de straat gaan lopen, of hard door rood licht fietsen omdat ze niet durven stoppen.

In Rotterdam is vanaf 1 januari 2018 seksuele intimidatie op straat strafbaar en worden er boetes uitgedeeld vanaf € 190. Er is een campagne gestart, ‘pikpraat van de straat’, er zijn extra handhavers bijgekomen en er is zelfs een speciale app ontworpen; De Stopapp. De eerste resultaten zijn veelbelovend. Mensen maken via de app melding en op basis hiervan gaan handhavers de straat op. Daders worden aangesproken en voor slachtoffers is een meldpunt geopend.

Amsterdam volgt het voorbeeld van Rotterdam en Den Haag overweegt hetzelfde. Het lijkt mij niet meer dan normaal dat Delft zich hier bij aansluit. Er is werk aan de winkel: ik denk aan publiekscampagnes, meer aandacht voor normale seksuele omgangsvormen, respect in de opvoeding in het gezin, op school, op straat en social media.

We kunnen ‘afkijken’ bij de gemeente Rotterdam, we hoeven niet eens het wiel zelf uit te vinden. In ieder geval kan er begonnen worden met extra handhavers op rustige (bekende) plekken. Ik ga het op de voet volgen. Onafhankelijk Delft, hart voor een VEILIGE stad.

Sylvia Grobben